GEDICHTEN

Tot bloei komen 

Op een regenachtige sombere dag

ontdekken -dat je 

de regenjas was voor je moeder-

de veilige paraplu voor je kind

niets van groots en meeslepend

drama en uiterlijk vertoon 

maar het licht te zijn 

als het even te donker wordt 

iets van een seconde of minuut

daar zijn waar je nodig bent 

even- maar wel helemaal

een volkomen aanwezig zijn 

niets van leeftijd en wanneer

maar alles met intentie 

net iets verder te gaan

wat je van jezelf kent

comfortabel is 

iets van -tot wasdom- komen 

je wezenskern ontbloot 

onomfloerst tot bloei komen 

wat een schoonheid

Op een zonnige zomerdag

ontdekken- dat je 

de schuilplaats bent voor een 

onbekende 

een antwoord op een vraag

Ik ga naar huis 

Ik ga naar huis,

vandaag is het zover. 

Ik laat mijn lichaam los,

zeg het warm gedag.

Bedankt lief voertuig. 

Dit is mijn grootste reis, 

terug naar jou, mijn lieve schoot. 

Ik ga niet dood,

maar stap in ander leven. 

Ik ga naar huis,

ik zeg je gedag, geen vaarwel. 

Ik zal nog dichter bij je zijn. 

Je zult me dieper voelen

en begrijpen dat ik je nooit

zal verlaten, 

geen minuut, geen seconde. 

Alles wat ik nooit kon zeggen

- woorden schieten altijd tekort - 

zal je voelen in lengte van dagen. 

Ik ben dichter bij je

dan ik bij ons leven kon zijn. 

Denk maar aan me, lief en veel, 

dan zal ik je troosten

aan de binnenkant van je huid.

Nestel me als een warme kruik

in het lover van je buik. 

Ik ga naar huis,

daar zal ik veilig zijn,

niet ver van je vandaan.

Niet nodig meer

het ego en mijn bestaan.

Treur niet te lang om mij.

Verstrengeld zit ik in je-

niet als last, zelfs niet als gedachte,

als liefde zit ik daar.

Omhels me maar.  

© 2017 by Stichting Googolplexian